Podere deel 2

Podere was een jongen die opgroeide in de wereld en hij deed wat er gebeurd met de meeste jonge mensen, hij kwam op het punt waarop hij zijn kindertijd achter zich moest laten en zijn jeugd begon. En terwijl hij op dat punt aan kwam, kwam er een vraag op in zijn hoofd, 2 vragen zelfs. De ene vraag was: “Heb ik iets om aan deze wereld te geven?” en de andere vraag was: “Heeft deze wereld iets aan mij te geven?” Zijn ziel begon te branden van deze vragen, zijn geest begon te branden van deze vragen. “Ben ik hier met een reden?”

Omdat hij deze vragen niet zelf kon beantwoorden dacht hij aan de vroedvrouw die had geholpen toen hij ter wereld werd gebracht, want iedereen zei dat ze wijs was. Dus ging hij naar haar toe en zei: “Ik heb 2 brandende vragen: 'Heb ik iets om aan deze wereld te geven?' en 'Heeft deze wereld iets aan mij te geven?”

De vroedvrouw luisterde aandachtig want ze wist dat ieder jong mens er naar snakt om gehoord te worden.
Toen zei ze: “De tijd is gekomen voor jou om het dorp te verlaten, de wereld in te gaan en de antwoorden op je vragen te zoeken. Iedereen die oud genoeg is om zijn kindertijd achter zich te laten, is klaar om op de queeste van hun leven te gaan. Het is tijd voor jou om te gaan.”

Podere ging naar zijn familie, zijn vader en zijn moeder en zei: “Ik ben klaar om te vertrekken. Ik ben klaar om de wijde wereld in te gaan, om naar de Heilige Heuvels te gaan. Om te ontdekken of ik iets aan de wereld te geven heb en of de wereld iets aan mij te geven heeft.”

Zijn ouders gaven hem hun zegen, zoals mensen gewoon waren te doen en zijn moeder gaf hem voedsel en water mee.

En al snel vertrok Podere uit zijn dorp met alleen een klein beetje voedsel en een klein beetje water op zak. Hij liet alles wat hij kende achter, hij liet iedereen die hij kende achter en liep regelrecht de Heilige Heuvels in. Hij liep de heuvels op en liep de dalen in. Terwijl hij daar rondzwierf viel het hem op dat er meer jonge mensen waren die daar rond zwierven. Sommige waren depressief, andere in de war.

Hij deed zuinig met zijn voedsel en water, maar hij liep zover dat hij op een gegeven moment zijn voedsel en water opraakte. Toch liep hij door, de 2 vragen herhalend in zijn hoofd.

Eindelijk op een dag, zag hij heuvelmensen bij een paar grotten, hij liep naar ze toe en zei: “Luister, ik ben al lang onderweg, ik zoek de antwoorden op 2 vragen: 'Heb ik iets om aan deze wereld te geven?' en 'Heeft deze wereld iets aan mij te geven?” De heuvelmensen namen hem mee naar hun grotten en zeiden: “We zullen je helpen, maar eerst moet je iets eten en drinken.”

Ze wachten tot hij rustig zat en had gegeten en gedronken en toen zeiden ze: “Wees voorbereidt, want de wereld heeft je iets te geven.” En toen haalden ze uit een geheime bergplaats zijn geschenken tevoorschijn, die daar waren gebracht door de vroedvrouw na zijn geboorte. Ze brachten hem zijn groene mantel en zijn kruik gevuld met water.

De heuvelmensen zeiden: “Dit zijn de geschenken die jij meebracht voor de wereld en nu geeft de wereld ze aan je terug.”

Podere was verbaasd en wist natuurlijk niet wat hij met deze geschenken moest doen, ook al had hij ze zelf meegebracht in de wereld.

Het waren geschenken van hem voor de wereld, maar tegelijk gaf de wereld deze geschenken aan hem.

De heuvelmensen zeiden: “We sturen iemand met je mee die eenzelfde soort geschenken voor de wereld heeft als jij, hij zal je helpen met leren wat je met deze geschenken kunt doen.

Ieder geschenk is uniek en bedoeld om te gebruiken voor alle wezens op aarde. Daarom is deze aarde een mooie plaats, een heilige plaats.”

Zo begon Podere met zijn training. Hij leerde hoe hij zijn geschenken moest dragen, hoe hij ze vast moest houden, hoe hij ze moest gebruiken en waar zijn geschenken voor bedoeld waren. Hij leerde de waarde van zijn eigen talenten kennen.

Hij was een goede student, hij leerde alles en was erg volhardend net als hij was geweest met zijn vragen.

Toen wist hij wat hij moest doen, hij bedankte zijn leraren uit de heuvels en zij gaven hem hun zegen en hij liep terug naar zijn dorp en begon zijn talenten te delen met de mensen daar, want het bleek dat zijn groene mantel en zijn kruik met water bedoeld waren om regen te maken.

Omdat het dorp op zo'n droge dorre vlakte lag, werden zijn geschenken enorm gewaardeerd.

Podere klom naar zijn speciale plaats dicht bij de wolken en trok zijn groene mantel aan en sprenkelde iets van het water uit de kruik op de wolken, dit zorgde ervoor dat het begon te regenen.

De regen voedde de gewassen die de mensen lieten groeien. Iedereen had genoeg voedsel en voelde zich verzadigd, deels dankzij de geschenken van Podere.

Iedereen begon op te kijken naar Podere en zijn geniale talenten, maar Podere bleef nederig, want hij wist dat hij zijn geschenken met een reden had gekregen, namelijk om ze weg te geven aan de anderen.

Dus deed hij zijn werk in de wolken en als hij dat niet deed legde hij zijn geschenken in de speciale kleine grot waar hij zijn geschenken bewaarde.

Vrije vertaling van een verhaal van Michael Meade.

Podere deel 1

Er was eens lang geleden in een tijd waarin nog een natuurlijk ritme was, toen je nog mee kon gaan met de stroom van de wereld, een klein dorpje. En in dat dorpje woonde een vrouw. De vrouw stond op het punt moeder te worden. Ze werd moeder door haar eerste kind geboren te laten worden. Ze was net begonnen aan haar eerste weeën. Ze vond dat ze hulp nodig had en vroeg om een vroedvrouw en natuurlijk kwam deze meteen. De vroedvrouw hielp de vrouw toen de barensweeën sterker werden. De vrouw werkte hard om haar kind te baren, want hard werk is nodig om in deze wereld geboren te worden. Na een poosje brak het moment aan voor het kind om geboren te worden.

Op een gegeven moment zag  de vroedvrouw de kroon op het hoofdje van het kind. Deze kroon is alleen te zien tijdens de geboorte, wanneer de andere wereld heel even doorbreekt naar deze wereld. De moeder was zo druk bezig het kind geboren te laten worden dat zij dit niet zag. Ze zag daarom niet met welke aanleg het kindje geboren werd. Andere mensen die bij de geboorte aanwezig waren zagen dit ook niet. De enige die het zag was de vroedvrouw, want zij was begiftigd met helderzien. Zij zag daarom niet alleen dat dit 1e kind van deze vrouw een jongetje is, maar ze zag ook de geschenken die dit jongetje meebracht naar deze wereld.  Het jongetje met de kroon nog op zijn hoofdje, droeg een groene mantel om zijn schouders en had een kruik in zijn handjes die gevuld was met water.

De vroedvrouw zag dit alles en nam voorzichtig de mantel van zijn schoudertjes en de kruik water uit zijn handjes, terwijl zijn kroon vervaagde. Ze verstopte deze geschenken en ging daarna terug naar de vrouw en haar pasgeboren zoontje. Iedereen was blij dat alles goed was gegaan en dat moeder en kind gezond waren. Het kindje werd in de armen van de moeder gelegd en daarna verliet iedereen zachtjes de ruimte. Want het was toen een gewoonte dat moeder en kind alleen werden gelaten de eerste 7 dagen om elkaar te leren kennen van buiten, zoals ze elkaar al kenden van binnen.

Na 7 dagen kwam iedereen terug naar de hut van de vrouw. Om de geboorte te vieren van het gezonde kind, maar ook om een naam aan het kind te geven. Alle mensen van het dorpje vierden feest en mochten een naam verzinnen voor het kind. Elk mens was blij, want ze wisten dat ieder kind dat geboren werd, geschenken meebracht in de wereld, waar zij allemaal voordeel van zouden hebben. De geschenken die elk nieuwgeboren kind meebracht waren geschenken waar iedereen iets aan zou hebben. Het was daarom voor iedereen van belang dat het kind zou leren welke geschenken hij had meegebracht in de wereld. Om die reden kwam iedereen naar de naamceremonie. En toen iedereen was gearriveerd werd er een naam aan het kind gegeven: Podere.
Podere, dat betekent: bekwaamheid, kracht, geluk. Iedereen in het dorp herhaalde deze naam, in de hoop de naam meer kracht te geven en het te laten doordringen tot het kleine lichaampje van de jongen. Ze zeiden zijn naam zachtjes en ze riepen het luid. Zijn naam echode door het dorpje. Podere was gekomen om zich bij hun te voegen.

Toen de ceremonie was afgelopen ging iedereen terug naar zijn eigen hut. De vroedvrouw ging naar de plaats waar ze de geschenken van Podere had verstopt. Ze pakte de groene mantel en de kruik met water en verliet het dorp, ze liep naar de heilige bergen die bij het dorpje lagen. In de bergen vond ze mensen die de geschenken van het jongetje  in de heilige bergen zouden verstoppen.
De vroedvrouw ging terug naar het dorp en naar de vrouw die haar kind zoogde. Het jongetje groeide flink onder deze goede zorgen. Het kind was gezond en groeide daarom snel. Hij leerde van alles over de wereld terwijl hij groot werd. Hij had goede dagen en slechte dagen net als ieder kind dat op de aarde wordt geboren, zo gaat dat in deze wereld.
Er werd liefdevol voor hem gezorgd door zijn moeder, zijn familie en door het dorpje waar hij opgroeide. En het jongetje gedijde goed bij deze aandacht. En tijdens de afwezigheid van zijn geschenken.

Een losse vertaling van Carolien Hansen van een vertelling van Michael Meade.
Plaatjes zijn zoals altijd als kaart te koop in onze webwinkel: www.uilenelf.nl

Het nut van verhalen en beelden

In mijn winkel heb ik gekozen voor een ruim assortiment kaarten met mythische figuren en andere beelden en niet alleen postkaarten, maar ook kaarten die gebruikt kunnen worden als tarot of orakel.
Wat doen deze dingen in een winkel voor kinderen? Dit artikel gaat over het belang van verhalen en kunstzinnige beelden voor kinderen.

Beelden en verhalen zorgen voor een rijke fantasie, of je ze nu zelf verzint of wordt geinspireerd door een heuse bard of verhalenverteller of door iemand die prachtig kan tekenen en schilderen.
Een rijke fantasie is een goede basis voor leven met hart, hoofd en handen. Maar zet ook aan tot innerlijk werk en zelfkennis. Met name kinderen kunnen zich in een wenk inleven in het werkelijk zijn van andere personages en verkennen op die manier de wereld.
Voor veel volwassenen is dit vaak een lastige zaak geworden, je wordt al snel geridiculiseerd als je doet aan cosplay of een beetje gezien als gek als je nog sprookjes leest.
Dit begint al vroeg in de jeugd, kinderen leren al snel dat ze teveel fantasie hebben en te dromerig zijn. Terwijl dit juist zo belangrijk is, beelden helpen zaken van het hart in de materie (het verstand) uit te leggen. Heb je wel eens geprobeert je diepste gevoelens aan een ander uit te leggen?
Geprobeert om je diepste gedachten op de juiste manier onder woorden te brengen? Dit is zo makkelijk nog niet. Sowieso leren kinderen vaak alleen nog de basisgevoelens en kunnen ook volwassenen vaak niet meer de subtielere gevoelens die ze voelen benoemen. Maar vaak heb je ook een gevoel dat helemaal niet zo makkelijk onder woorden te brengen is.
Door middel van beelden en verhalen kun je soms toch je innerlijke wereld met een ander delen. Dit zorgt dus voor verbinding met anderen. Maar misschien nog wel belangrijker is de kennis die je over jezelf krijgt wanneer je innerlijk kunt reizen door middel van verhalen, beelden en muziek.

Lees je samen met je kind een boek dan reis je samen in het land dat de schrijver heeft geschreven, de meeste mensen lezen regelmatig verhalen met hun kinderen. Iedereen weet dat dit erg goed is voor de taalontwikkeling.
Maar vertel je ook wel eens een verhaal? Onderweg als je samen prachtige wolken ziet tijdens een fietstocht en je zomaar aan het verhaal van Jaap en de bonenstaak moet denken?
En vertelt je kind wel eens een verhaal? Zomaar omdat hij iets ziet wat hem inspireert tot iets helemaal nieuws?

Op eenzelfde manier gebruik ik de mooie kaarten met illustraties met de kinderen, de kaarten van Dixit zijn fantastisch om hierbij te gebruiken of de story cubes.
Soms kiezen we een kaart die ons aanspreekt en bespreken we wat erop te zien is, welke symboliek zien we erop en aan welk verhaal doet het denken. Ik zoek dan vaak het betreffende verhaal erbij om te vertellen en soms verzinnen we compleet nieuwe dingen.
Het is niet alleen leuk, je krijgt inzicht in de binnenwereld van je kind kado. Net zoals je samen met een vriend(in) een kaartje kan leggen om een diepere verbinding met elkaar te krijgen.
En je legt op deze manier een mooie basis voor zelfonderzoek, waar een kind later veel plezier van zal hebben.

Los daarvan merk ik dat het de kinderen ook erg inspireert om zelf mooie tekeningen te maken of te schilderen. Het zet een creatief proces op gang dat zich niet alleen uit in verhalen vertellen en verzinnen.

Op ons blog vind je regelmatig een verhaal terug wat wij tegen zijn gekomen of zelf hebben samengesteld tijdens onze ontdekkingstocht. Een verhaal dat past bij het seizoen of bij een knutselproject, het zijn allemaal verhalen die ik heb vertaald vanuit het engels of zelf heb samengesteld uit verschillende overleveringen.

In onze webwinkel vind je om deze reden een assortiment met mooie verhalen en met kaarten en spelletjes die het verhalen verzinnen stimuleren.  http://www.sfeer-en-magie.nl/200-verhalen-vertellen

Pan & Syrinx

Pan was de zoon van de nimf Penelope en de god Hermes. Hij was deels geit en woonde in de bossen. Pan was dol op geluiden en muziek en maakte dag en nacht de meest betoverende geluiden. Helaas trok dit nieuwsgierige mensen en goden aan, dit ging ten koste van het bos, de velden, heuvels en natuur.  Pan wilde graag zijn bos beschermen en daarom begon hij vreemde en mysterieuze geluiden te maken. Het horen van Pan zijn angstaanjagende geluiden bracht zowel de mensen als de goden in angstige verwarring, ze raakten in paniek en verlieten het bos.


Op een dag liep Pan door zijn woud en kwam daar Syrinx tegen een nimf die in hetzelfde woud woonde. Pan werd meteen verliefd op haar en wilde haar graag  de zijne maken. De zelfstandige Syrinx ging ervandoor, zij wilde graag haar maagdelijkheid behouden. Lange tijd lukte het haar om Pan te ontlopen. Maar op een dag ontmoetten ze elkaar weer, Pan was niet van plan haar weer kwijt te raken en begon haar achterna te zitten toen ze er weer vandoor ging. Ze rende en rende maar strandde uiteindelijk op de rivier Ladon die zij niet kon oversteken. Ten einde raad deed ze een gebed om zichzelf te beschermen. Dit gebed werd net op tijd gehoord door een van de goden en ze veranderde in een rietstengel. Pan kon niet anders dan de hoop opgeven en blies gefrustreerd langs de rietstenngel. Dit gaf een aangenaam muzikaal geluid en Pan sneed het riet af om er een fluit van te maken. Deze fluit heette Syrinx, maar nu noemen we het vaker de Panfluit.

In de Griekse mythologie is Pan de god van de wilde natuur van herders en hun kudde, van het jagen en landelijke boerse muziek.

Verhaal: Carolien Hansen
Tekening: Holly Sierra, binnenkort is een en ander van haar werk ook bij ons in de winkel te krijgen.

Pannenkoekentaart

En toen was het de laatste dag voor 2 van onze gastkindjes. Iedere week eten we een keer pannenkoeken tijdens de lunch met de meiden, ze zijn er dol op. Daarom besloten we een pannenkoekentaart te maken als afscheid, net als in het boek Pannenkoekentaart van Nordqvist.

Wij zijn dol op dit eerste boek waarin je kennismaakt met Pettson & Findus. Een heerlijk kabbelend verhaaltje waarin allerlei dingen gebeuren, waardoor het maken van een pannenkoekentaart nogal lang duurt. Sfeervol en gezellig voorlezen.

Bij ons ging het maken van de pannenkoekentaart wat sneller dan bij Pettson & Findus. Het is heel makkelijk. Je maakt gewoon de pannenkoeken zoals je gewend bent en stapelt ze op. Tussen iedere laag smeer je jam of room of leg je plakjes fruit. Je kunt hem ook hartig maken met tonijnsalade er tussen. Wees creatief.

Ik bakte pannenkoeken met kaas en de kinderen hadden frambozenjam (zonder suiker) uitgezocht om er tussen te doen. Mijn pannenkoeken maak ik biologisch en met een verhouding geitenmelk/water en liefst met zo min mogelijk of geen tarwe. We hebben een hele poos rijstmelk gebruikt, maar vonden de smaak hierdoor toch minder.

 

 Je hebt nodig:
300 gram meel
3 eieren
0.5 liter geitenmelk
0.1 liter water
Geraspte kaas
Vulling
(Alle ingredienten biologisch)

Bak de pannenkoeken met kaas op gematigd vuur, leg er 1 op een groot bord en smeer of leg de vulling erop, terwijl je de volgende pannenkoek bak. Leg deze bovenop de vulling. Top de laatste met vruchtjes of room.
 
Eet smakelijk.

Het boek Pannenkoekentaart koop je hier.
Over onze kleinschalige opvang in Haarlem: de Houtkabouters.